中庸之道

พินอิน:zhōng yōng zhī dào

ภาษา: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📖 ความหมาย

ทางสายกลาง

📜 ที่มา

《论语》

💡 คำอธิบายโดยละเอียด

"ทางสายกลาง" มีต้นกำเนิดมาจาก "หลุนอวี่·ยงเหย่" เป็นระเบียบวิธีแกนกลางของลัทธิขงจื๊อ มิใช่เพียงการประนีประนอมหรือคลุกเคล้าให้เข้ากันอย่างง่าย ๆ แต่เน้นการจับจุดที่พอเหมาะพอดีในการจัดการสิ่งต่าง ๆ ไม่สุดโต่งและไม่หัวเก่าเกินไป มุ่งแสวงหาสมดุลและความกลมกลืนแบบพลวัต ความหมายเชิงลึกประกอบด้วย: ยึดสองด้านใช้ทางกลาง, เกินดั่งไม่ถึง, กลมกลืนแต่ต่างกัน สถานการณ์การใช้งานกว้างขวาง เช่น การปฏิบัติตนในสังคม การบริหารและการตัดสินใจ การวิจารณ์วัฒนธรรม เป็นต้น มักใช้บรรยายทัศนคติที่สมเหตุสมผล มั่นคง ไม่สุดโต่ง ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนปัญญา "จงเหอ" ในปรัชญาจีนโบราณ ซึ่งเชื่อมโยงกับแนวคิด "ฟ้าและมนุษย์เป็นหนึ่งเดียว" อารมณ์ความรู้สึกเอนไปทางบวก แต่บางครั้งอาจมีความหมายเชิงลบเล็กน้อย หมายถึงระมัดระวังเกินไป ขาดความกล้าเสี่ยง โดยรวมแล้ว มันส่งเสริมการแสวงหาแนวทางแก้ไขที่เหมาะสมที่สุดในสถานการณ์ซับซ้อน มิใช่การเลือกค่ากลางอย่างกลไก

📝 ตัวอย่าง

{ "1": "ในการจัดการความขัดแย้งภายในทีม เขายึดหลักทางสายกลาง ทั้งรับฟังความคิดเห็นของฝ่ายหัวรุนแรงและคำนึงถึงความกังวลของฝ่ายอนุรักษ์นิยม สุดท้ายก็พบแนวทางที่ทุกคนยอมรับได้ (ความหมาย: หมายถึงไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ใช้วิธีการที่สมดุลและพอเหมาะพอดี)", "2": "สไตล์การบริหารของเขาถือได้ว่าเป็นทางสายกลาง ไม่เข้มงวดเกินไปและไม่ผ่อนปรนเกินไป จึงเป็นที่รักใคร่ของพนักงาน (ความหมาย: หมายถึงการบริหารที่รู้จักกาลเทศะ หลีกเลี่ยงความสุดโต่ง และมุ่งสู่ผลลัพธ์ที่พอดี)" }