两小无猜

รักแรกพบในวัยเด็ก

《长干行》

“สองน้อยไร้เดียงสา” มาจากบทกวี《ฉางกันสิง》ของกวีราชวงศ์ถัง หลี่ไป๋ ต้นฉบับกล่าวว่า “อยู่ร่วมกันในฉางกันหลี่ สองน้อยไร้ระแวงสงสัย” ใช้บรรยายถึงเด็กชายและเด็กหญิงที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก มีความบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ระหว่างกันไม่มีความระแวงและข้อห้ามใดๆ แก่นของสำนวนนี้อยู่ที่ “ไร้ระแวง” หมายถึงไม่มีการป้องกันตัว เปิดใจต่อกันอย่างตรงไปตรงมา มักใช้บรรยายถึงความรู้สึกบริสุทธิ์งดงามในวัยเด็กหรือวัยเยาว์ โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างเพศตรงข้ามที่สนิทสนมกลมเกลียวกันราวกับเพื่อนเล่นตั้งแต่เด็ก สำนวนนี้มีความเป็นโรแมนติกและความรู้สึกคิดถึงอดีตอย่างเข้มข้น มักใช้ในงานวรรณกรรม และยังใช้กันอย่างแพร่หลายในภาษาพูดประจำวัน เพื่อแสดงความชื่นชมหรือหวนรำลึกถึงความรู้สึกบริสุทธิ์ ในด้านการใช้ มักใช้บรรยายเพื่อนหรือคนรักที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก เน้นความเรียบง่ายและลึกซึ้งของความสัมพันธ์ ในด้านอารมณ์ สำนวนนี้เอนไปทางความหมายเชิงบวก มีนัยอบอุ่น หวานซึ้ง บริสุทธิ์ บางครั้งก็แฝงความคิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านไปแล้ว ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนการยกย่องความบริสุทธิ์ในวัยเด็กและความรู้สึกตามธรรมชาติในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม มักใช้คู่กับ “เพื่อนเล่นวัยเด็ก” กลายเป็นสำนวนคลาสสิกที่ใช้บรรยายความรักแรกหรือมิตรภาพอันลึกซึ้งที่งดงาม

[ "พวกเขาสองคนโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก มีความสนิทสนมบริสุทธิ์ใจต่อกันโดยไม่มีข้อกังขา มาวันนี้ในที่สุดก็ได้มาอยู่ด้วยกัน", "มองดูเด็กๆ วิ่งเล่นอยู่ในสนาม ความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาแบบเด็กๆ ที่สนิทสนมกันโดยไม่มีกำแพงใดๆ นั้นช่างน่าอิจฉาเหลือเกิน" ]