三心二意

ลังเลใจไม่เด็ดขาด

《元曲选》

“สามใจสองความคิด” เป็นสำนวนจีนที่ใช้กันทั่วไปในความหมายเชิงลบ ใช้บรรยายคนที่จิตใจไม่จดจ่อ ตัดสินใจลังเล หรือไม่ซื่อสัตย์และไม่มั่นคงต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง สำนวนนี้มีที่มาจากผลงานละครในสมัยราชวงศ์หยวน โดยปรากฏการใช้ในหนังสือ “หยวนชวี่เสวียน” สะท้อนให้เห็นว่าคนโบราณให้ความสำคัญกับความจดจ่อและความซื่อสัตย์ ในแง่ความหมายลึกซึ้ง สำนวนนี้สามารถหมายถึงการตัดสินใจไม่ได้ โลเลกลับไปกลับมา หรือหมายถึงการไม่สามารถมีใจเดียวในความรักหรือการงาน มักเปลี่ยนใจไปมา มีการใช้ในบริบทกว้างขวางมาก เช่น วิจารณ์คนที่เรียนไม่ตั้งใจ ทำงานไม่ทุ่มเท หรือตำหนิคู่รักที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อความสัมพันธ์ ในด้านอารมณ์ความรู้สึก สำนวนนี้มีความหมายเชิงปฏิเสธอย่างชัดเจน มักใช้แสดงความไม่พอใจหรือผิดหวัง ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม วัฒนธรรมจีนดั้งเดิมเน้น “ใจเดียวใจเดียว” และ “จดจ่อตั้งใจ” ส่วน “สามใจสองความคิด” เป็นการบรรยายตรงกันข้ามกับสภาวะในอุดมคตินั้น เตือนให้ผู้คนทำสิ่งต่างๆ อย่างจดจ่อและมั่นคง ควรสังเกตว่าสำนวนนี้มีความหมายใกล้เคียงกับ “ตัดสินใจลังเล” แต่เน้นย้ำถึงความกระจัดกระจายและไม่จดจ่อของจิตใจมากกว่า

{ "1": "เขาทำอะไรก็มักจะใจไม่แน่วแน่ ผลสุดท้ายจึงไม่ประสบความสำเร็จสักอย่าง (หมายถึงจิตใจไม่จดจ่อ ไม่มั่นคง)", "2": "ในเมื่อเลือกเรียนสาขานี้แล้ว ก็อย่าใจโลเลอีกเลย ต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่ (หมายถึงลังเลไม่แน่ใจ ไม่จดจ่อ)" }