一念之差

พลั้งเผลอในชั่วขณะคิด

《宋史》

{"translation": "「一念之差」หมายถึงความผิดพลาดในความคิดเพียงขณะเดียว ซึ่งมักนำไปสู่ผลลัพธ์หรือความผิดพลาดที่ร้ายแรง สำนวนนี้มีที่มาจาก《宋史》 เน้นย้ำว่าการเบี่ยงเบนทางความคิดของคนเราเพียงชั่วขณะอาจก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ได้ ความหมายเชิงลึกอยู่ที่การเตือนสติให้ผู้คนระมัดระวังทุกความคิด เพราะความคิดผิดพลาดเพียงเล็กน้อยอาจนำไปสู่ความผิดพลาดครั้งใหญ่ได้ มักใช้ในบริบทของการทบทวนย้อนหลัง เพื่อแสดงความเสียใจต่อผลลัพธ์ที่ไม่ดีอันเกิดจากความประมาทหรือความหุนหันพลันแล่นชั่วขณะ ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนแนวคิดของขงจื๊อเรื่อง «ความระมัดระวังเมื่ออยู่ลำพัง» และ «การข่มใจตนเอง» ซึ่งเน้นความสำคัญของการฝึกฝนจิตใจภายใน อารมณ์ของสำนวนนี้ค่อนไปทางลบ มักมีความหมายแฝงของความเสียดาย ความตำหนิตัวเอง หรือการตักเตือน ในภาษาจีนสมัยใหม่ มักใช้บรรยายความผิดพลาดที่เกิดจากการคิดไม่รอบคอบชั่วขณะ เพื่อเตือนให้ผู้คนคิดให้รอบคอบก่อนลงมือทำ" }

{ "1": "เขาเพราะความคิดผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาที ได้รั่วไหลเอกสารลับให้คู่แข่ง สุดท้ายจึงต้องสูญเสียงานไป (หมายถึงความคิดผิดพลาดเพียงครั้งเดียวทำให้เกิดผลร้ายแรง)", "2": "ในการลงทุน เธอเพราะความคิดผิดพลาดเพียงเสี้ยววินาทีไม่ได้ตัดขาดทุนทันที ผลลัพธ์คือขาดทุนอย่างหนัก (หมายถึงการตัดสินใจผิดพลาดในเสี้ยววินาทีนำมาซึ่งผลเสีย)" }